Σύσσωμη η Αγιομετεωρίτικη μοναστική κοινότητα ο τοπικός κλήρος αλλά και πλήθος κόσμου συνόδευσαν στην τελευταία της κατοικία την Κοιμηθήσα Γερόντισσα Αγάθη η οποία ως γνωστόν άφησε την τελευταία της πνοή στο Ωνάσειο καρδιοχειρουργικό Κέντρο όπου είχε μεταφερθεί προκειμένου να αντιμετωπισθούν τα σοβαρά καρδιολογικά προβλήματα που την ταλαιπωρούσαν έντονα το τελευταίο διάστημα.
Να υπογραμμίσουμε πως της εξοδίου ακαλουθίας χοροστάτησε ο Μητροπολίτης ΣΤΑΓΩΝ και ΜΕΤΕΩΡΩΝ κ.κ. Σεραφείμ συμπαραστατούμενος από τους Μητροπολίτες Εδέσσης και Πέλλης Ιωήλ, Γλυφάδας Παύλος, Λαρίσης Ιγνάτιος, Καστοριάς Σεραφείμ και Κερκύρας Νεκτάριος.
Να σημειωθεί πως το σκήνωμα της κοιμηθήσης Γερόντισσας Αγάθης έφθασε στην μονή του Αγίου Στεφάνου στις 10 το βράδυ της Δευτέρας και ετέθη σε λαϊκό προσκύνημα που κράτησε μέχρι την επομένη που άρχισε η εξόδιος ακολουθία.
Αξίζει να πούμε πως όλη την νύχτα πλήθος κλήρου και απλών ανθρώπων, από κάθε γωνιά της χώρας, πέρασε μπροστά από το σκήνωμά της δίνοντας το ύστατο χαίρε.
Η εξόδιος ακολουθία
Η εξόδιος ακολουθία ξεκίνησε, όπως ήταν προγραμματισμένο, στις 11 π.μ για να ολοκληρωθεί περίπου στις 1 μ.μ με πλήθος κόσμου να έχει κατακλείσει ασφυκτικά τόσο το καθολικό της Μονής, όσο και τον αύλειο χώρο αυτής.
Οι ψαλμοί της εξοδίου ακολουθίας: «…Ως άνθος μαραίνεται και ως όναρ παρέρχεται…, πάντα ματαιώτης τα ανθρώπινα…», εξέφραζαν την συγκινησιακή φόρτιση που επικράτησε μέσα και έξω από τον ναό.
Την κοιμηθήσα Γερόντισσα αποχαιρέτισε εξ΄ ονόματος της αδελφότητας της Μονής Αγίου Στεφάνου η Μοναχή Θεοτέκνη η οποία σκιαγράφησε την προσωπικότητά της αλλά και την προσφορά της τόσο στην Μονή, όσο και σε επίπεδο κοινωνικού έργου.
«…Ολιγόλογη, ταπεινή και υπάκουη, κατάφερε επί ηγουμενίας της να μετατρέψει την αδελφότητα σε πνευματική κυψέλη…», τόνισε χαρακτηριστικά.
Από την πλευρά του ο πνευματικός πατέρας της Μονής Αρχιμ. Αθανάσιος Αναστασίου, προηγούμενος της Ιεράς Μονής Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, τόνισε μεταξύ άλλων ότι το πέρασμα της Ηγουμένης Αγάθης από τον Αγιομετεωρίτικο μοναχισμό διακρίνονταν από πραγματική μοναχική βιωτή, πορεία σύνεσης και έμπνευσης…, ήταν η σημαία της Μονής και σταθερό της θεμέλιο…».
Ακολούθως το φέρετρο με την σωρό της Γερόντισσας Αγάθης, υποβασταζόμενο από αδελφές της Μονής, οδηγήθηκε στην τελευταία της κατοικία όπου και ετάφη στο μικρό κοιμητήριο όπου έχουν ταφεί και οι προκάτοχές της.